تو خونه نشسته بودم 3 ساعت بود که چراغ رو مثل دیوونه ها خاموش روشن میکردم ... نمیدونم شب بود یا روز ، مهم اینه که نور چراغ رو میدیدم ؛ هر دفعه که خاموش میکردم ، یاد چیزایی میفتادم که ازشون لذت میبردم ؛ یاد آب بازی لب دریا ، آبنبات چوبی ، شوکولات ، پارک ، دوچرخه ، دوستای مدرسه ، زنگ ورزش ، مسافرت ، استخر رفتن با رفیقام ، گردش ، فوتبال بازی کردن تو کوچه ، دوستای دبیرستان ، تعطیلی از مدرسه ...
چراغ رو روشن که که میکردم ، یاد چیزایی میفتادم که حالمو بهم میزنه ؛ یاد آب بازی لب دریا ، آبنبات چوبی ، شوکولات ، پارک ، دوچرخه ، دوستای مدرسه ، زنگ ورزش ، مسافرت ، استخر رفتن با رفیقام ، گردش ، فوتبال بازی کردن تو کوچه ، دوستای دبیرستان ، تعطیلی از مدرسه ...
حالا میفهمم چرا فقط یه بار چراغ رو خاموش روشن کردم ...